احادیث و سخنان, معجزات و کرامات

احادیث و کرامات امام باقر – دعوت به باطل

امام باقر علیه السلام فرموده است: خدای متعال ایمان را بر چهار پایه قرار داده، بر صبر و یقین و عدالت و جهاد.
و از موسی به عبدالله بن حسن در حدیثی نقل می کند که: هنگامی که اسماعیل بن عبدالله بن جعفر و حضرت صادق علیه السلام را به بیعت با محمد بن عبدالله بن حسن دعوت کردند، و هر دو امتناع کردند، اسماعیل به حضرت صادق علیه السلام عرض کرد: تو را به خدا! به یاد داری که روزی من در خدمت پدرت، محمد بن علی علیه السلام رسیدم، و دو حلهی زرد در برداشتم؛ پس مدتی در من نگریست و سپس گریه کرد. گفتم: چرا می گریی؟
فرمود: برای این که تو را در پیری می کشند و خونت هدر می رود و دو بز در خون تو با هم نمی جنگند (یعنی در خونخواهی تو خصومتی رخ نمی دهد و کسی به طلب خون تو بر نمی خیزد).
گفتم: این واقعه چه وقت است؟ فرمود: وقتی که تو را به باطل دعوت کنند و نپذیری و هرگاه آن لوچ (چپ چشم) نامبارک قومش را که به آل حسن علیه السلام نسبت دارد، دیدی که بر منبر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم نشسته و مردم را به خود می خواند و نام عاریت بر خود نهاده (یعنی خود را امام می نامد) پس دیدار خویش را با
[صفحه ۶۷]
فامیلت تازه کن و وصیت خود را بنویس که همان روز یا فردا کشته می شوی؟
حضرت صادق علیه السلام فرمود: آری؛ تا آن جا که گفت: پس به خدا! قبل از عصر برادر زادگانش، پسران معاویه بن عبدالله بن جعفر بر او وارد شدند و پایمالش کردند تا او را کشتند.
[صفحه ۶۸]
برگرفته از کتاب زلال معرفت (پژوهشی در زندگانی امام محمد باقر علیه السلام) نوشته: محمد باقر طاهری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


1 + پنج =