احادیث و سخنان

از وصایای حضرت امام محمد باقر علیه السلام به امام جعفر صادق علیه السلام

از سنن اسلام وصیت است که چون دوران عمر سپری شد حاصل زندگی در قالب کلمات ریخته میشود و مختارات آن به فرزندان
سپرده شده برای آنکه آنها سرمشق زندگی خود قرار دهند. وصایای امام باقر علیه السلام مانند سایر ائمه در درجه اول وصیت به
فرایض و اجرای احکام و تهذیب نفس و تصفیه باطن و تکامل روح است و الله میدانیم همان طور که قرآن خطاب به پیغمبرش
میکند ولی منظور همه مخلوق او هستند و باید اوامر آسمانی را به کار بندند وصایای ائمه هم به صورت ظاهر به فرزند است ولی
در باطن به همه مردم است تا راه تکامل پویند و لذا در این وصیت خطاب به فرزند است تا به فرزندان روحانی برسد. قال (ع) یا بنی
الا تطهر قمیصک فذهب فضننا ان توبۀ قد اصابه شیء فرجع [صفحه ۴۰۷ ] فقال انهن هکذا فقلنا جعلنا فداک ما القمیصه قال کان
قمیصه طویلا فامرته ان یقصره ان الله عز و جل یقول و ثیابک فطهر. شیخ حر عاملی در وسایل الشیعه نقل میکند که جمعی از
اصحاب حضور امام پنجم بودند که فرزندش جعفر وارد شد امام فرمود ای فرزند چرا پیراهن خود را پاک نمیکنی ما گمان کردیم
به پوشاک وی چیزی ریخته رفت و برگشت پیراهن را به حال اول دیدیم گفتیم فدایت شویم موضوع پیراهن چه بود؟ فرمود پیراهن
او دراز بود فرمانش دادم تا کوتاه کند چرا که خدای تعالی فرموده جامهات را پاک کن. در خبر دیگر نقل شده که فرمود: قصروا
ثیابکم لاتقی و ابقی و انقی لباس خود را کوتاه کنید تا پاکیزه بماند و دوام یابد روی زمین نکشد و از آلودگی و پلیدیها مصون
باشد. در روایت دیگر فرموده مراد لباس تقوی میباشد که باید انسان لباس تقوای خود را بالا بگیرد تا آلوده نگردد و به لوث
کدورات عالم طبع و پلیدیهای ماده تماس و اصطکاک نیابد – از معاشرت ناجنس مصون و محفوظ گردد – از ارتکاب منهیات در
صفحه ۲۴۷ از ۲۶۹
امان باشد در هر حال لباس چه لباس ظاهر باشد یا لباس باطن باید کوتاه به معنی آلوده نشدن باشد و در هر حال باید پاکیزه و
مصون بماند.
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت امام محمد باقر علیه السلام نوشته: حسین عمادزاده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


چهار − = 1