احادیث اخلاقی

اصلاح اخلاق دوستان از دیدگاه امام باقر علیه السلام

قال (ع) کفی بالمرء عیبا ان یتعرف من عیوب الناس ما یعمی علیه من امر نفسه او یعیب علی الناس امرا هو فیه لا یستطیع عنه الی غیره
و یؤذی جلیسه بما لا یعینه. وجهه همت پیشوایان دین این است که انسان را به الهیات آشنا سازند و معارف آسمانی [صفحه ۲۵۵ ] را
به مردم بیاموزد امام محمد باقر علیه السلام فرمود کافی است برای حفظ شخصیت انسان که عیب خود را در عیوب مردم بیند و هر
کجا عیبی دید و نپسندید و ملاحظه کرد که مردم از آن عیب چشم به هم گذاشته نادیده میگیرند خودش مورد توجه قرار دهد و
در دفع آن بکوشد و اگر استطاعت نداشت که عیب را از خود دفع کند دیگری را کمک برای رفع نقص بگیرد و نگذارد با این
عیب همنشینان آنها در رنج باشند و بتوانند اظهار کنند و بسا که این عیوب موجب غیبت میگردد و انسان عاقل خردمند نباید عیب
را در خود باقی بگذارد تا اسباب غیبت خلق شود – بنابراین یک عیب کافی است که انسان را به عیوب مردم نابینا سازد و نفس
خود را در عیب باقی گذارد – یا عیبی در مردم بیند که قدرت تحول و تبدیل آن را به یک فضیلتی نداشته باشد یا همنشیان را
اذیت کند به کسی که به او کمک نتواند کرد – فرمود مؤمن آئینه مؤمن است که باید عیب خود را به دیدار دیگران از بین برد و
عیوب دیگران را هم به تذکر و خوش زبانی محو کند تا همه در مدینه فاضله دین با هم سیر کنند.
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت امام محمد باقر علیه السلام نوشته: حسین عمادزاده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


چهار − = 2