نقش اجتماعی, نقش تربیتی و ارشادی

امام باقر علیه السلام و احترام به حقوق اجتماعی مؤمنان

زراره گوید: امام باقر (ع) برای تشییع جنازهی مردی از قریش، حضور یافت و من هم با ایشان بودم. در میان جمعیت تشییع کننده
عطاء نیز حضور داشت. در این میان، زنی از مصیبت دیدگان فریاد و ناله بر آورد. عطاء به زن مصیبتزده گفت: یا ساکت
میشوی، یا من بازخواهم گشت! و در این تشییع، شرکت نخواهم جست. اما، آن زن ساکت نشد و به زاری و افغان ادامه دارد. و
عطاء هم بازگشت و تشییع را ناتمام گذاشت. من برای امام باقر (ع) قضیهی عطاء را باز گفتم (و در انتظار عکسالعمل امام بودم).
امام فرمود: به راه ادامه دهیم و جنازه را همچنان تشیع کنیم؛ زیرا اگر بنا باشد که به خاطر مشاهدهی یک عمل اشتباه و سر و صدای
بیجای یک زن، حقی را کنار بگذاریم (و به وظیفهی اجتماعی خود نسبت به مؤمنی عمل نکنیم) حق مسلمانی را نادیده گرفتهایم.
زراره گوید: پس از تشییع، جنازه را بر زمین نهادند و بر آن نماز خواندیم و مراسم تدفین ادامه یافت. در این میان، صاحب عزا پیش
آمد، از امام باقر (ع) سپاسگزاری کرد و به ایشان عرض کرد: شما توان راه رفتن زیاد را ندارید، به همین اندازه که لطف کرده و در
تشییع جنازه شرکت کردهاید، متشکریم و اکنون باز گردید! زراره میگوید: من به امام گفتم: اکنون که صاحب عزا به شما رخصت
بازگشت داده، بهتر است باز گردید؛ زیرا من سؤالی دارم که میخواهم از محضرتان استفاده کنم. امام فرمود: به کار خود ادامه
بده، ما با اجازهی صاحب عزا نیامدهایم تا با اجازهی او باز گردیم. تشییع جنازهی یک مؤمن، فضل و پاداشی دارد که ما به خاطر
آن آمدهایم. به هر مقدار که انسان به تشییع ادامه دهد و به مؤمن حرمت نهد، از خداوند پاداش میگیرد. [ ۳۹۹ ]. [صفحه ۲۲۳ ] در
این حدیث، درسهای چندی نهفته است که از آن جمله به این موارد میتوان اشاره کرد: الف: لزوم واننهادن وظیفه و ترک نکردن
حق به خاطر مشاهدهی باطل از دیگران. ب: لزوم اهتمام به حقوق اجتماعی مؤمنان و ضرورت اجتناب از تنگ نظری. ج: حرمت
مؤمن، حتی پس از مردن. د: ضرورت انجام همهی وظایف حتی وظایف اجتماعی، برای خدا و نه صرفا رضای خلق.
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام جلوهی امامت در افق دانش نوشته: احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


9 × = بیست هفت