اخلاق و فضائل

امام باقر وارث همه پیامبران علیهم السلام

از ابو بصیر(۲) روایت شده است که گفت: از امام محمدباقر علیه السلام پرسیدم: شما وارث های رسول خدا صلی الله علیه و آله هستید؟ فرمود: آری، ما وارث رسول خدا و وارث همه پیامبران علیهم السلام هستیم. گفتم: شما نیز بر زنده کردن مردگان و شفا دادن کور مادرزاد و مرض پیسی، قادر هستید؟ فرمود: به اذن خدا.
در حدیث دیگر، ابن صباغ مالکی از ابو الفتح یحیی بن محمد بن خیار نقل می کند: شنیدم کسی از اهل علم و خیر می گفت: من بین مکه و مدینه بودم؛ ناگهان شبحی در بیابان مشاهده کردم که گاهی ظاهر و گاهی غایب می شد، تا اینکه به من نزدیک شد. دقت کردم، دیدم نوجوانی

۱- تفسیر کبیر، ج۳۲، ص۱۲۴٫
۲- ابوبصیر لیث بن بختری مرادی، از رجال امامی کوفه در نیمه اول قرن دوم است. کنیه او را «ابومحمد» و «ابویحیی» آورده و او را از اهل کوفه دانسته اند که فردی نابینا بود. وی در منابع رجالی، هم از اصحاب امام محمدباقر و هم از اصحاب امام جعفر صادق علیهما السلام معرفی شده است. ابوبصیر مرادی، از برخی راویان حدیث اهل بیت، چون عبدالکریم بن عتبه هاشمی روایت کرده است. ابوبصیر مرادی، درگذشت امام جعفر صادق را درک کرده است، بیشتر معتقدند ابوبصیر مرادی امامت موسی کاظم علیه السلام را باور نداشته و گفته اند مذهب وی مستقیم نبوده است.
ص: ۹۴
هفت یا هشت ساله است. بر من سلام کرد و من نیز جواب سلام او را دادم.
گفتم: از کجا می آیی ای نوجوان؟! فرمود: از جانب خداوند.
عرض کردم: به کجا می روی؟ فرمود: به سوی خداوند.
عرض کردم: زاد و توشه تو چیست؟ فرمود: تقوا.
عرض کردم: تو کیستی؟ فرمود: مردی از عرب.
پرسیدم: از کدامین عرب؟ فرمود: از قریش.
گفتم: توضیح بده که پسر چه کسی هستی؟ خداوند تو را عافیت دهد. فرمود: من مردی هاشمی هستم.
گفتم: برای من معیّن کن. فرمود: من مردی علوی هستم. آن گاه این اشعار را خواند:
فنحن علی الحوض ذواده
نذود و یسعد و راده
فما فاز من فاز الا بنا
و ما خاب من حبنا زاده
فمن سرنا نال منا السرور
و من ساءنا ساء میلاده
و من کان غاصبنا حقنا
فیوم القیامه میعاده (۱)
سپس فرمود: من ابوجعفر، محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالبم. پس نگاه کردم و کسی را ندیدم و ندانستم که به زمین فرو رفت یا به آسمان پر کشید.(۲)

۱- ۲٫«ما حامیان واقعی حوض کوثریم، از حوض کوثر دفاع می کنیم و واردین آن خوشبختند. کسی رستگار نمی شود جز به وسیله ما، و کسی که محبت ما را همراه دارد، ناامید نمی شود. پس هر که ما را شادمان کند، از جانب ما به شادمانی رسد و هر که باعث ناراحتی ما شود، میلادش ناروا بوده است».
۲- الفصول المهمه، ج۲، صص ۹۰۱ و ۹۰۲؛ ینابیع الموده، ج۱، صص ۷۹ و ۸۰؛ شواهد النبوه، ص۱۷۰٫
ص: ۹۵
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام از دیدگاه اهل سنت نوشته آقای رمضان قوامی در بندی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


+ 9 = شانزده