امامت و رهبری، حاکمان زمان

اهل گناه محروم از ولایت امامان

این نکته بسیار قابل توجه است که امام باقر (ع) با همهی آن بیانهای رسا که در وصف امامان و توصیف علم و مقام معنوی آنان دارد، تمام آن ارزشها را در قلمرو بندگی خدا معرفی کرده و شیعه را از توهم کمترین شرک باز میدارد. و تصریح میکند که مقام امام چیزی در قبال قدرت و ارادهی خدا نیست. امام هیچگونه اختیار
[صفحه ۲۶۶]
مستقلی برای آمرزش انسانها ندارد و هرگز تضمین نمیکند که کسی معصیت خدا کند و به وسیلهی محبت ائمه، آزادی مطلق بیابد! بلکه اصولا تمام بحث ولایت برای این است که مردم، در پرتو رهبری معصومان (ع) به بندگی خدا و توحید و اطاعت پروردگار راه یابند نه اینکه بر این پایه تکیه کنند و به اندیشههای واهی دلخوش کرده و از گناه باکی نداشته باشند.
امام باقر (ع) به صراحت هر چه تمامتر میفرماید:
ای گروه شیعه! شما باید الگویی نمونه، و امتی میانه باشید، تا غالیان و تندروان به سوی شما بازگردند و بازماندگان و جویندگان حق، خود را به شمار رسانند.
مردی از انصار مدینه، پرسید: غالیان چه کسانی هستند؟
امام فرمود: غالیان، آنانند که دربارهی ما مطالبی را میگویند که ما برای خویش نگفتهایم (یعنی به ما مقامی را نسبت میدهند که از آن خداوند است و نه ما) این گروه از ما نیستند و ما هم از ایشان نیستیم… سپس امام فرمود: به خدا سوگند! ما از جانب خداوند، برای کسی آزادی مطلق به همراه نداریم!(تا او هر گناهی را، مرتکب شود و از کیفر ایمن بماند!) و بین ما و خدا، خویشاوندی نیست و ما در برابر خدا دلیل و حجت خاصی نداریم (که او ناگزیر باشد نظر ما را بپذیرد) و ما نیز مانند همهی مردم به وسیلهی اطاعت و بندگی خدا، به او تقرب میجوییم. پس کسی که مطیع خدا باشد، ولایت و محبت ما به او سود رساند و کسی که اهل گناه باشد، ولایت و محبت ما برای او فایدهای نخواهند داشت.
وای بر شما، مباد که به ولایت و محبت ما مغرور شده (و آن را وسیلهی توجیه گناهانتان قرار دهید).! [۴۶۷].
[صفحه ۲۶۷]
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام جلوه امامت در افق دانش نوشته آقای احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


یک + 9 =