احادیث اخلاقی, احادیث اعتقادی

دیدگاه امام باقر علیه السلام در مورد تحکیم دوستی با مؤمنان

در بیان معصومین (ع)، مؤمنان با تشویقهای فراوان دعوت شدهاند تا رشته های دوستی و مودت را میان خویش هر چه مستحکمتر
سازند. از جملهی آن تشویقها، نوید به غفران گناهان از سوی خدا است. امام باقر (ع) میفرماید: هنگامی که مؤمن با برادر مؤمن
خویش مصافحه میکند (دست محبت او را در دستهای خود میشمارد) در حالی از هم جدا خواهند شد که گناهانشان فرو ریخته
است. [ ۵۸۰ ]. امام باقر (ع): هر گاه فردی با دوست خویش مصافحه کند، آن که به فشردن دست رفیقش (از روی اظهار محبت)
ادامه میدهد، پاداش بزرگتری خواهد داشت از کسی که دستش را زودتر رها میکند. هان! گناهان میان ایشان فرو میریزد تا آنجا
که دیگر گناهی بر ایشان باقی نمیماند. [ ۵۸۱ ]. فهم این روایات نیاز به اندکی تأمل دارد، زیرا بدیهی است که مصافحه نمیتواند
گناهانی چون ضایع کردن حقوق مردم و خیانت به عرض و مال مؤمنان را جبران کند. بلکه وصف مؤمن خود میرساند که فرد
زمانی از دوستی با مؤمنان سود میجوید که اهل ایمان باشد. ولی از آنجا که انسان معصوم نیست و لغزشهایی دارد، خداوند با این
حرکت ارزشمند اجتماعی، لغزشهای آنان را خواهد بخشید. گذشته از این، ممکن است منظور از ذنب در این گونه روایات،
دلگیریها و بدگمانیهای افراد جامعه نسبت به یکدیگر باشد. یعنی؛ مصافحه و نهادن دست محبت در دست یکدیگر، سبب
ان الذنوب لیتحات فیما » میشود که دلخوریها و بدگمانیها از میان برود و کدورتها به کلی از قلبها زدوده شود. چنان که تعبیر
میتواند اشاره به خطاها و کدورتهای میان آن دو شخص باشد. [صفحه ۳۱۴ ] آنچه این معنا را تأیید میکند روایات « بینهم
دیگری است به این مضمون: رسول خدا (ص) فرمود: مصافحه کنید، زیرا مصافحه کدورتها، کینه ها و بدخواهیها را از میان
میبرد. [ ۵۸۲ ]. امام باقر (ع) در مورد چگونگی همزیستی با مردم میفرماید: زمانی که امیرالمؤمنین (ع) در بستر وفات و در حال
احتضار قرار داشت، فرزندان خویش را فرا خواند تا ایشان را سفارش به ارزشها کند. از جمله مطالبی که آن حضرت در پایان
سفارشهای خود فرمود این است که: ای فرزندانم، با مردم به گونهای زندگی کنید که اگر روزی از دیدشان پنهان شدید، (و به
سفری رفتید و یا در بستر بیماری افتادید) برایتان دلتنگ شوند و مشتاق دیدار شما باشند و اگر زندگی را بدرود گفتید، برایتان
.[ بگریند و اشک ریزند. [ ۵۸۳
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام جلوهی امامت در افق دانش نوشته: احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دو × 6 =