از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

رثای امام محمد ابقر علیه السلام – گهرِ پاکِ بقیع

ای فروزان گهرِ پاکِ بقیع گل پرپر شده در خاک بقیع با سلامت کنم آغاز کلام ای ترا! ختم رُسُل گفته سلام پنجمین حجّت و
هفتم معصوم بابی اَنْتَ که گشتی مسموم ای فدای حق و قربانی دین! کرده یک عمر نگهبانی دین! تنت از درد و الم کاسته شد تا
که دین قامتش آراسته شد ای ز آغاز طفولیت خویش بوده در رنج و غم و درد، پریش از عدو ظلم و شرارت دیده چون پدر رنج
اسارت دیده خار در پا و رَسَن در بازو رفتهای با اُسرا در هر سو کرده خون خاطرت ای شمع ولا محنت واقعه کرب و بلا کربلا
دیدهای و کوفه و شام ای شهید از اثر ظلم هشام آتش غم پر و بالت را سوخت زهر کین، شعله به جانت افروخت اثر زهرِ به زین
آلوده کرده اعضای ترا فرسوده نزد حق یافته فیض دیدار جسم تو خفته و روحت بیدار خود تو مظلومی و قبر تو خراب دیده دهر
ازین غصه پر آب شیعه را دل ز عزایت شده داغ که بود قبر تو بی شمع و چراغ ظلمِ این امتِ دور از ادراک کرده یکسان حَرمت را
با خاک با چنین ظلم و ستم از اعدا بهتر اینست که قبر زهرا مخفی از دیده دشمن گردد تا ز هر حادثه ایمن گردد (سیّد رضا مؤیّد)
برگرفته از کتاب دانستنیهای باقر العلوم (ع)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


هفت − = 0