سیره عملی و رفتاری

رفتار امام باقر

اما رفتار امام همام در طول دوران زندگی خویش ولو جبهه گیری و قیام آشکار بر ضد حاکمان اموی نیست. زیرا شرایط و زمینه آن نوع اقدام فراهم نیست. لیکن رفتار بگونهای است که حضرت موضع خویش را علیه نظام ستم اموی آشکار میسازد و در موارد مناسب به یاران و هواداران خود این نکته را که حاکمیت امویان بر اساس ستم و طغیان بوده و هیچ گونه مشروعیت ندارد به خوبی شفاف میسازد. به چند نمونه از رفتار امام در این راستا میپردازیم.
یکی از روشهای مدیریت اجتماعی آن زمان این بود که برای اداره
[صفحه ۲۰۸]
امور طوایف گوناگون یکی از بزرگان طایفه به عنوان «عریف» یعنی مسوول و رئیس از جانب حکومت انتخاب میشد که این عنوان یک سمت حکومتی به شمار میرفت. اینک فردی از شیعیان به نام «عقبه بن بشیر» از امام سوال میکند که عریف قوم ما از دنیا رفته است، از من خواستهاند که این مسوولیت را بپذیرم. آیا رواست که چنین مسوولیتی را به عهده گیرم، امام در پاسخ وی میفرماید اگر بهشت را دوست نداری و میخواهی به جهنم بروی این مسوولیت را بپذیر و در ستم های آنان شریک باش، فان کنت تکره الجنه و تبغضها فتعرف علی قومک. [۳۷۳].
امام در این موضعگیری کاملا شفاف میسازد که حاکمیت بنیامیه بر اساس ظلم و ستم پایه نهاده شده و مشروع نیست. بر کسی روا نیست هیچ گونه مسوولیتی از جانب آنان بپذیرد. پذیرش مسوولیت از جانب آنان و ایستادن در صف آنان فرجامی جز تباهی و آتش در پی ندارد.
محمد بن مسلم میگوید: در کنار منزل باقر العلوم علیهالسلام همراه حضرت ایستاده بودیم، که امام مشاهده نمودند مردم گروه گروه در کوچهها رفت و آمد می کنند. امام از برخی پرسید چه اتفاقی رخ داده است، پاسخ دادند استاندار مدینه عوض شده است، مردم برای عرض تبریک به حضور ایشان میروند. امام فرمود: این رفتار مردم دری از درهای آتش است، و انه باب من ابواب النار. [۳۷۴].
این سخن امام موضعگیری شفاف در جمع یاران خویش در برابر حاکمان بنیامیه است. همراه شدن و رضایت به حکومت آنان فرجامی
[صفحه ۲۰۹]
جز آتش ندارد. این موضعگیری یعنی حاکمان اموی مشروعیت ندارند و کسی نباید حکومتداری آنان را به آنان تبریک گوید و نباید اقدامی را که در جهت تحکیم و تثبیت موقعیت آنان است انجام دهد.
باقر العلوم علیهالسلام در مسجدالحرام بودند که گفتگوی حکومت بنیامیه را نمودند. یکی از اصحاب امام اظهار امیدواری نمود که خدا حکومتداری را نصیب حضرت کند، تا حضرت بر همراهان خود از جمله بنیامیه حکومت کند!
امام از بنیامیه اظهار بیزاری نموده فرمود: بنیامیه همراهان من نیستند، من هیچگاه به همراهی بنیامیه خوشنود نیستیم. یاران بنیامیه افرادی ناپاک میباشند… و لا یسرنی ان اکون صاحبهم ان اصحابهم اولاد الزنا. [۳۷۵] اظهار بیزاری و رسوا ساختن حزب حاکم عثمانیه از این بهتر و شفافتر چگونه میشود؟!
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام الگوی زندگی نوشته آقای حبیب الله احمدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


− 2 = پنج