امامت و رهبری، حاکمان زمان, حوادث، وقایع، هجرت

سقوط بنی امیه و طلوع بنی عباس

در اواخر زندگی حضرت امام محمدباقر علیه السلام و اوایل زندگانی حضرت امام جعفر صادق علیه السلام آغاز مکتب تشیع از نظر کشف و تحقیق علمی و بسط و نشر معارف اسلامی شروع میشود.
صفحات اوراق تاریخ جالب توجه است و باید در این سطور علل انقراض و سقوط بنی امیه و اسباب و عوامل زمامداری بنی عباس را یافت اینک با آنکه بحث ما روی شرح سیره زندگانی ائمه هدی (ع) میباشد ناگزیر برای تشحیذ افکار خوانندگان باید محیط تلاقی این دو سلسله حکومت اسلامی را که در زمان امام ۵ و ۶ نقل و انتقال میشود تشریح کنیم تا بتوانیم اسرار و فلسفه تاریخ را دریابیم.
باید دانست که از تحول اجتماعی و انقلاب سیاسی این عصر برای مسیر حقیقی اسلام در میان دو خط سیر اموی و عباسی فرصتی با ارج بود و دو اختر تابنده امامت در این فرصت حداکثر استفاده را کرده و سیاست دقیقی به کار بردند – آنها در میان انقلابات افکار سیاسی دو حزب اموی و عباسی بلادرنگ مکتب تشیع را گشودند و درس دین و فضیلت آموختند – درس دین و فضیلتی که هدف اصلی موسس شریعت غرا بود – درس دین و فضیلتی که استوارترین راه تکامل انسانیت و صحیحترین صراط مستقیم دین اسلام بود به مردم تعلیم کردند – آنها از موقعیت زمانی استفاده کرده و محیطی به وجود آوردند که جنبش دینی و نهضت علمی در سایه آن پدید آمد – در دین هزارها فقیه و حکیم و متکلم به وجود آمد و در علوم و فنون هزاران مترجم و ریاضیدان و فلکی و داروگر و طبیب و حکیم و فیلسوف و شیمیدان و فیزیک شناس و عالم اجتماعی پیدا شدند.
قدرت علمی و توسعه فرهنگ و معارف دولت عباسی که نظیر آن در عالم پیدا نشده از تهیه زمینه افکار تعلیمی این دو امام بزرگوار پدیدار گردید – میلیونها کتاب ترجمه شد و چندین دانشگاه بزرگ در جهان اسلام به وجود آمد که بغداد – بصره – قاهره – مراکش – اسپانیا از مراکز اصلی آن بوده است.
مترجمین بزرگی که به وجود آمدند روی تشحیذ افکار مسلمین بود که پرتو انوار علمی
[صفحه ۴۲۶]
امام ۵ و ۶ متخصصین بسیاری در علم کلام – فلسفه – طب – ریاضی – شیمی – داروئی – فلسفه حکمت یونانی و اسلامی و الهی تربیت شدند و هر یک مشعل فروزان یک گوشهای از کشورهای اسلامی گردیدند.
ما شرح مفصل تاریخ سیاسی اسلام را در کتاب «جهان اسلام و اسلام در جهان» شرح دادهایم. [۱۲۰].
انقراض بنی امیه و آغاز خلافت بنیعباس
خلافت حزب اموی و آلمروان از سال ۴۱ هجرت شروع شد و سال ۱۳۲ هجری پایان یافت مدت سلطنت و حکومت این چهارده خلیفه ۹۱ سال طول کشید بدین ترتیب:
سال هجرت: ۴۱ – اسم: معاویه بن ابیسفیان – سال میلادی: ۶۶۱ (قاتل امام حسین)
سال هجرت: ۶۰ – اسم: یزید بن معاویه – سال میلادی: ۶۸۰ (قاتل امام حسین)
سال هجرت: ۶۴ – اسم: معاویه ثانی – سال میلادی: ۶۸۳ (مستعفی)
سال هجرت: ۶۴ – اسم: مروان اول – سال میلادی: ۶۸۳ (شاخههای شجره خبیثه)
سال هجرت: ۶۵ – اسم: عبدالملک – سال میلادی: ۶۸۵ (شاخههای شجره خبیثه)
سال هجرت: ۸۶ – اسم: ولید اول – سال میلادی: ۷۰۵ (شاخههای شجره خبیثه)
سال هجرت: ۹۶ – اسم: سلیمان – سال میلادی: ۷۱۵ (شاخههای شجره خبیثه)
سال هجرت: ۹۹ – اسم: عمر بن عبدالعزیز – سال میلادی: ۷۱۷ (استثنائا عادل بوده)
سال هجرت: ۱۰۱ – اسم: یزید ثانی – سال میلادی: ۷۲۰
سال هجرت: ۱۰۵ – اسم: هشام – سال میلادی: ۷۲۴ (قاتل امام سجاد و محمدباقر)
سال هجرت: ۱۲۵ – اسم: ولید ثانی – سال میلادی: ۷۴۳ (شرابخواری بسیار)
سال هجرت: ۱۲۶ – اسم: یزید ثالث – سال میلادی: ۷۴۴
سال هجرت: ۱۲۶ – اسم: ابراهیم – سال میلادی: ۷۴۴ (افراط در عیاشی)
سال هجرت: ۱۲۷ تا ۱۳۲ اسم: مروان ثانی – سال میلادی: ۷۵۰ – ۷۴۴ (افراط در عیاشی)
[صفحه ۴۲۷]
پس از انقراض بنی امیه ممالک پهناور اسلام نصیب خلفای عباسی و امویان اندلس گردید. [۱۲۱].

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


× 3 = سه