از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

شعر شهادت امام محمد باقر (ع) – اى فروزان گهرِ پاکِ بقیع

اى فروزان گهرِ پاکِ بقیع
گل پرپرشده در خاک بقیع

با سلامت کنم آغاز کلام
اى ترا! ختم رُسُل گفته سلام

پنجمین حجّت و هفتم معصوم
بابى اَنْتَ که گشتى مسموم

اى فداى حق و قربانى دین!
کرده یک عمر نگهبانى دین!

تنت از درد و الم کاسته شد
تا که دین قامتش آراسته شد

اى ز آغاز طفولیت خویش
بوده در رنج و غم و درد، پریش

از عدو ظلم و شرارت دیده
چون پدر رنج اسارت دیده

خار در پا و رَسَن در بازو
رفته اى با اُسرا در هر سو

کرده خون خاطرت اى شمع ولا
محنت واقعه کربوبلا

کربلا دیده اى و کوفه و شام
اى شهید از اثر ظلم هشام

آتش غم پر و بالت را سوخت
زهر کین، شعله به جانت افروخت

اثر زهرِ به زین آلوده
کرده اعضاى ترا فرسوده

نزد حق یافته فیض دیدار
جسم تو خفته و روحت بیدار

خود تو مظلومى و قبر تو خراب
دیده دهر ازین غصه پر آب

شیعه را دل ز عزایت شده داغ
که بود قبر تو بى شمع و چراغ

ظلمِ این امتِ دور از ادراک
کرده یکسان حَرمت را با خاک

با چنین ظلم و ستم از اعدا
بهتر اینست که قبر زهرا

مخفى از دیده دشمن گردد
تا ز هر حادثه ایمن گردد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


7 × هفت =