شهادت

شهادت امام باقر علیه السلام

امام باقر (ع) پس از عمری تلاش در میدان بندگی خدا و احیای دین و ترویج [صفحه ۲۳ ] علم و خدمات اجتماعی به جامعهی
۲۸ ] رحلت کرد. در سال رحلت و شهادت آن حضرت آرای دیگری نیز وجود ] اسلامی، در روز هفتم ماه ذوالحجهی سال ۱۱۴
۳۳ ] و ۱۱۱ ] ۳۲ ] و ۱۱۵ ] ۳۱ ] و ۱۱۳ ] ۳۰ ] و گروه اندکی سالهای ۱۱۶ ] ۲۹ ] و بعضی سال ۱۱۸ ] دارد. دستهای از مورخان سال ۱۱۷
۳۵ ] را متذکر شدهاند. منابع روایی و تاریخی علت وفات آن حضرت را ] ۳۴ ] را یاد کردهاند، اما بیشترین منابع تاریخی سال ۱۱۴ ]
مسمومیت دانستهاند، مسمومیتی که دستهای حکومت امویان در آن دخیل بوده است. [ ۳۶ ]. از برخی روایات استفاده میشود که
مسمومیت امام باقر (ع) به وسیلهی زین آغشته به سم، صورت گرفته است، به گونهای که بدن آن گرامی از شدت تأثیر سم [صفحه
۲۴ ] به سرعت متورم گردید و سبب شهادت آن حضرت شد. [ ۳۷ ]. در این که چه فرد یا افرادی در این ماجرای خائنانه دست
داشتهاند، نقلهای روایی و تاریخی از اشخاص مختلفی نام بردهاند. بعضی از منابع، شخص هشام بن عبدالملک را عامل شهادت آن
حضرت دانستهاند. [ ۳۸ ]. بخشی دیگر، ابراهیم بن ولید را وسیلهی مسمومیت معرفی کردهاند. [ ۳۹ ]. برخی از روایات نیز زید بن
حسن را که از دیر زمان کینه های عمیق نسبت به امام باقر (ع) داشت، مجری این توطئه به شمار آوردهاند. [ ۴۰ ]. به طور مسلم وفات
امام باقر (ع) در دوران خلافت هشام بن عبدالملک رخ داده است؛ [ ۴۱ ] زیرا خلافت هشام از سال ۱۰۵ تا سال ۱۲۵ هجری استمرار
داشته، و آخرین سالی که مورخان در وفات امام باقر (ع) نقل کردهاند ۱۱۸ هجری میباشد. [ ۴۲ ]. با این که نقلها بظاهر مختلف
است، اما با اندکی تأمل در منابع روایی و تاریخ، بعید نمینماید که همهی آنها به گونهای صحیح باشد زیرا عامل شهادت آن
حضرت لازم نیست یک نفر باشد بلکه ممکن است افراد متعددی در شهادت امام باقر (ع) دست داشتهاند که هر روایت و نقل، به
یکی از آنان اشاره کرده است. با توجه به برخوردهای خشن و قهرآمیز هشام با امام باقر (ع) و عداوت انکارناپذیر بنیامیه با خاندان
علی (ع) شک نیست که او در از میان بردن امام [صفحه ۲۵ ] باقر (ع) – اما به شکلی غیر علنی – انگیزهای قوی داشته است. بدیهی
است که هشام برای عملی ساختن توطئهی خود، از نیروهای مورد اطمینان خویش بهره جوید، از این رو ابراهیم بن ولید [ ۴۳ ] را که
صفحه ۲۱ از ۱۵۵
عنصری اموی و دشمن اهل بیت (ع) است به استخدام میگیرد و او امکانات لازم را در اختیار فردی که از اعضای داخلی خاندان
علی (ع) بشمار میآید و میتواند در محیط زندگی امام باقر (ع) بدون مانع راه یابد و کسی مانع او نشود، قرار دهد، تا به وسیلهی
او برنامهی خائنانهی هشام عملی گردد و امام به شهادت رسد. امام باقر (ع) این چنین به شهادت رسید و به ملاقات الهی شتافت و
[ در بقیع، کنار مرقد پدر بزرگوارش امام سجاد (ع) و عموی پدرش حسن بن علی (ع) مدفون گشت. [ ۴۴ ]. [صفحه ۲۶
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام جلوهی امامت در افق دانش نوشته: احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


یک + 1 =