سیره عملی و رفتاری

صلات و اطعام امام باقر

غلام امام محمدباقر علیه السلام میگوید بهترین خوراکها را به من میداد و بهترین لباسها را به من میپوشانید و دراهم بسیار به من عطا میکرد میگفتم یابن رسول الله کافی است میفرمود یا سلمی ما حسنه الدنیا الا صله الاخوان و المعارف او میگفت هر وقت جایزه میداد کمتر از پانصد و ششصد درهم نبود و گاهی هزار درهم جایزه میداد و میفرمود از خجالت اخوان ملول نشوید.
اسود بن کثیر گفت شکایت کردم خدمت امام محمدباقر از جفای دوستان فرمود
فقال بئس الاخ اخ یرعاک غنیا و یقطعک فقیرا آنگاه امر کرد غلامش هفتصد درهم به من داد فرمود آن را خرج کن تا تمام شد باز نزد ما بیا آنگاه فرمود اعرف الموده فی قلب اخیک بماله فی قلبک دوستی برادران را از قلب خود جستجو کن آیا چه اندازه حاضری در راه دوستی آنها صرف مال کنی همان نمونه دوستی است که از او در تو وجود دارد
قال (ع) ما من شیء الا و له جزاء الا دمعه فان الله یکفر بها بجور الخطایا [۲۰].
فرمود هیچ چیزی نیست که جزا نداشته باشد مگر اشک چشم گریان که آن خود وسیله
[صفحه ۵۴]
بخشش خطایا است امام پنجم برای آنکه مردم را به این صفت ممدوحه تشویق و ترغیب فرماید از اخبار و احادیث اجدادش بسیار نقل فرمود که جود و بخشش سبب تکریم و ترفیع قدر و منزلت صاحبش میگردد و او را در نظر مردم و خلق و خالق بزرگ میدارد و خداوند هم که رضای خود را در رضای خلق قرار داده از او راضی میگردد – این گذشت و بخشش تنها نسبت به انسان و خویشان و دوستان نیست مرد بخشنده و کریمالطبع نسبت به هر حیوانی که روزیخور او باشد و هر درخت و مرغ و ماهی و حیوانات اهلی و وحشی که اسیر او باشند مورد کرم و انفاق و محبت او قرار میگیرند و بزرگ قوم باید در فکر جوانان بیزن و دختران بیشوهر و زنان بیوه و شوهرمرده و ایتام و مساکین و بینوایان و فقرا باشد باید امر معیشت آنها را اداره کند و به همین دلیل امیرالمومنین علی علیه السلام فرمود من باید مثل حقیرترین افراد کشور اسلام زندگی کنم تا او دلخوش باشد که امیرش چون اوست و خداوند هم امیر را به غضب نگیرد که امیر قومی به انواع ملبوس و مطعوم و مسکن و مرکوب مرفه باشد ولی رعیت فاقد همه چیز باشد
برگرفته از کتاب زندگانی امام محمد باقر علیه السلام نوشته آقای حسین عماد زاده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


− 3 = دو