امامت و رهبری، حاکمان زمان

عمر بن عبدالعزیز و خاندان علی

تبعیضهای ناروای اقتصادی و سیاسی که از سوی خلفای قبل و بعد از عمر بن عبدالعزیز نسبت به بنیهاشم و خاندان علی (ع) روا گردید، در روزگار خلافت او تا حدی وجود نداشت؛ زیرا او بر خلاف دیگران، از بیت المال و بودجهی عمومی همان گونه که به سایر طوایف و قبایل و طبقات، در خور نیاز و سهمشان میپرداخت، به خاندان علی (ع) نیز که سالها در محاصرهی اقتصادی خلفا بودند، سهمی اختصاص داد.
عبدالله، فرزند محمد، فرزند عقیل بن ابیطالب میگوید:
نخستین مالی که عمر بن عبدالعزیز میان مردم تقسیم کرد، همان مالی بود که به سوی ما اهل بیت فرستاد، زنان را به مقدار سهم مردان و کودکان را به اندازهی سهم معمولی زنان عطا کرد. در جریان این تقسیم سه هزار دینار به خاندان ما رسید. علاوه بر این، عمر بن عبدالعزیز طی نامهای به ما نوید داد که اگر بر حکومت باقی بمانم، همهی حقوق پایمال شدهی اهل بیت را به ایشان باز گردانم. [۳۲۹].
مسالهی تقسیم مال میان اهل بیت نباید صرفا به عنوان یک مساعدهی مالی یا مسالهی اقتصادی تلقی شود؛ زیرا اصولا از زمان معاویه به بعد، و حتی از زمان خلافت ابوبکر، یکی از محورهای اساسی سیاستهای دستگاه خلافت علیه اهل بیت که مدعیان خلافت حقه بودند، اعمال فشارهای اقتصادی و ضعیف نگاه داشتن بنیهی مالی آنان بود؛ چه در نتیجهی ضعف اقتصادی، امکان تجهیز و تدارک جریانهای ضد استبداد و مدافع ولایت به شدت کاهش مییافت!
[صفحه ۱۸۰]
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام جلوه امامت در افق دانش نوشته آقای احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


+ هفت = 11