احادیث و سخنان

قناعت در کلام امام باقر

امام باقر (ع) در پرهیز دادن مردم از طمع ورزی میفرماید:
هیچ ذلتی، همانند ذلت طمع (خوارکننده) نیست. [۵۴۰].
و نیز میفرماید:
از آنچه در دست مردم است اظهار یاس و ناامیدی کن (و خود را بیرغبت به آن نشان بده) زیرا این روش، همان بی نیازی و غنای واقعی است و بپرهیز از طمع ورزی زیرا طمع فقری است حاضر و آشکار. [۵۴۱].
[صفحه ۲۹۹]
امام باقر (ع) در زمینهی قناعت میفرماید:
اجتناب کن از این که چشم به بالاتر از خود بدوزی (و با حسرت به امکانات افراد توانمندتر از خود نگاه کنی)! کافی است که به رهنمودهای خداوند نسبت به پیامبر (ص) توجه کنی که فرمود:
«و لا تعجبک اموالهم و لا اولادهم». [۵۴۲].
«و لا تمدن عینیک الی ما متعنا به ازواجا منهم زهره الحیاه الدنیا». [۵۴۳].
یعنی: کثرت اموال و فرزندان کافران تو را به تعجب وا ندارد.
و به بهرهوریهای کافران، خیره مشو زیرا این بهرهوریها محدود به زندگی دنیا است.
سپس امام باقر (ع) افزود: هرگاه در دلت، حسرت امکانات دیگران راه یافت، شیوهی زندگی پیامبر (ص) را بیاد آور، زیرا غذای آن حضرت، نان فراهم آمده از جو و شیرینی وی خرما و وسیلهی روشنایی او در شبها، شاخههای نخل بود، آن هم اگر فراهم میشد! [۵۴۴] (یعنی حتی این امکانات با همهی سادگی، همیشه در اختیار پیامبر (ص) نبود).
در روایتی دیگر امام (ع) میفرماید:
رسول خدا (ص) فرموده است: کسی که میخواهد غنیترین و بی نیازترین مردم باشد پس باید اعتماد و اتکایش به الطاف و عنایات الهی فزونتر از داراییها و امکانات مردم باشد. [۵۴۵].
[صفحه ۳۰۰]
یعنی باید به جای چشم داشتن به کمکهای مردم و بهرهور شدن از داراییهای آنان، چشم به ذخایر الهی داشته باشد و از درگاه خدا، بینیازی بجوید.
برگرفته از کتاب امام باقر علیه السلام جلوه امامت در افق دانش نوشته آقای احمد ترابی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


× دو = 14