آثار

متن رساله سعدیۀ حضرت امام محمد باقر علیه السلام در تقوی

اما بعد فانی اوصیک بتقوی الله فان فیها السلامۀ من التلف و الغنیمۀ فی المنقلب ان الله عز و جل نفی عن » بسم الله الرحمن الرحیم
العبد ما عزب عنه عقله و یجلی بالتقوی عنه عماه و جهله و بالتقوی نجا نوح و من معه فی السفینۀ و صالح و من معه من الصاعقۀ و
بالتقوی فاز الصابرون و نجت تلک العصب من المهالک و لهم اخوان علی تلک الطریقۀ یلتمسون تلک الفضیلۀ نبذوا طغیانهم من
الایراد بالشهوات لما بلغهم من المثلات حمدوا ربهم علی ما رزقهم و هو اهل الحمد و ذموا انفسهم علی ما فرطوا و هم اهل الذم و
اعلموا ان الله تبارک و تعالی الحلیم العلیم انما غضبه علی من لم یقبل منه رضاه و انما یمنع من لم یقبل منه عطاه و انما یضل من لم
یقبل منه هداه ثم امکن اهل السیئات من التوبۀ بتبدیل الحسنات دعا عباده فی الکتاب الی ذلک بصوت رفیع لم ینقطع و لم یمنع دعا
عباده فلعن الله الذین یکلمون ما انزل الله و کتب علی نفسه الرحمه فسبقت قبل الغضب فتمت صدقا و عدلا فلیس یبتدیء العباد
و کل امۀ قد رفع الله عنهم علم الکتاب حین نبذوه و ولاهم عدوهم » « بالغضب قبل ان یغضبوه و ذلک من علم الیقین و علم التقوی
حین تولوه و کان من نبذهم الکتاب ان اقاموا حروفه و حرفوا حدوده فهم یروونه و لا یرعونه و الجهال یعجبهم حفظهم للروایۀ و
العلماء یحزنهم ترکهم للرعایۀ و کان من نبذهم الکتاب ان ولوه الذین لا یعلمون فاوردوهم [صفحه ۲۸۶ ] الهوی واصدروهم الی
الردی و غیروا عری الدین ثم ورثوه فی السفه و الصباقه لامۀ یصدرون عن امر الناس بعد امر الله تبارک و تعالی و علیه یردون بئس
للظالمین بدلا ولایۀ الناس بعد ولایۀ الله و ثواب الناس بعد ثواب الله و رضا الناس بعد رضا الله فاصبحت الامۀ کذلک و فیهم
ان » « المجتهدون فی العبادة علی تلک الضلالۀ معجبون – مفتونون فعبادتهم فتنۀ لهم و لمن اقتدی بهم قد کان الرسل ذکری للعابدین
النبی من الانبیاء کان یستکمل الطاعۀ ثم عصی الله تبارک و تعالی فی الباب الواحد فیخرج به من الجنۀ و ینبذه فی بطن الحوت ثم لا
ینجیه الا الاعتراف و التوبۀ فاعرف اشباه الاحبار و الرهبان الذین ساروا بکتمان الکتاب و تحریفه فما ربحت تجارتهم و ما کانوا
مهتدین ثم اعرف اشباههم من هذه الامۀ الذین اقاموا حروف الکتاب و حرفوا حدوده فهم مع السادة الکثرة فاذا تفرقت قادة الاهواء
کانوا مع اکثرهم دینا و ذلک مبلغهم من العلم لا یزالون کذلک فی طبع و طمع فلا یزال یسمع صوت ابلیس علی السنتهم بباطل کثیر
صفحه ۱۸۳ از ۲۶۹
یصبر منهم العلماء علی الاذی و التعفیف و یعیبون علی العلماء بالتکلیف و العلماء فی انفسهم خانه ان کتموا النصیحۀ ان راواتائها
ضالا یهدونه او میتا لا یحبونه فبئس ما یصنعون لان الله اخذ علیهم المیثاق فی الکتاب ان یأمروا بالمعروف و بما امروا به و ان ینهوا
عما نهوا عنه و ان یتعاونوا علی البر و التقوی و لا یتعاونوا علی الاثم و العدوان فالعلماء من الجهال فی جهد و جهاد ان وعظت قالوا
و ان اطاعوهم » « طغت و ان علموا الحق الذی ترکوه قالوا خالفت و ان اعتزلوهم قالوا فارقت و ان قالوا هاتوا برهانکم قالوا نافقت
فهلک جهال فیما لا یعلمون امیون فیما یتلون یصدقون بالکتاب عند التعریف یکذبون به عند التحریف فلا ینکرون اولئک اشباه
الاحبار و الرهبان قادة الهوی سادة فی الردی و آخرون منهم جلوس بین الضلالۀ و الهدی لا یعرفون احدی الطائفتین من الاخری
یقولون ما کان الناس یعرفون هذا و لا یدرون ما هو و صدقوا ترکهم رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم [صفحه ۲۸۷ ] علی البیضاء
لیلها من نهارها لم یظهر فیهم بدعۀ و لم یبدل فیهم سنۀ لا خلاف عندهم و لا اختلاف فلما غشی الناس ظلمۀ خطایاهم صاروا امامین
داع الی الله تبارک و تعالی و داع الی النار فعند ذلک نطق الشیطان فعلا صوته علی لسان اولیائه و کثر رجله و خیله و شارک فی
الاموال و الولد من اشرکه فعمل بالبدعۀ و ترک الکتاب و السنۀ و نطق اولیاء الله بالحجۀ و اخذوا بالکتاب و الحکمۀ فتفرق من ذلک
الیوم اهل الحق و اهل الباطل تخاذل و تهاون اهل الهوی و اهل الضلالۀ حتی کانت الجماعۀ مع فلان و اشباهه فاعرف هذا الصنف و
صنف آخر فابصرهم رأی العین تحیی و الزمهم حتی ترد اهلک فان الخاسرین الذین خسروا انفسهم و اهلیهم یوم القیمۀ الا ذلک هو
« الخسران المبین
برگرفته از کتاب زندگانی حضرت امام محمد باقر علیه السلام نوشته: حسین عمادزاده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


× یک = 5