از دیدگاه شعرا, مولودی، مدایح و مراثی

مدح و ثنای امام محمد باقر علیه السلام – بهار آمد

بهار آمد هوا چون زلف یارم باز مشکین شد زمین چون رویش از گل های رنگارنگ رنگین شد نگارستان چینی شد زمین از نقش
گوناگون چمن رشک ختن از یاسمین وز بوی نسرین شد دلِ آشفته شد محو گلی از گلشن طاها اسیر سنبلی از بوستان آل یاسین
شد چه گویم از گل رویش؟ مپرس از سنبل مویش ز فیض لعل دلجویش مذاق دهر شیرین شد به میزان تعادل با گل رویش چه
باشد گل که با آن خرمن سنبل کم از یک خوشه پروین شد جمال جانفزای او ظهور غیب مکنون بود دو زلف مشک سای او
حجاب عزّ و تمکین شد به باغ استقامت اوّلین سرو آن قد و قامت به میدان کرامت شهسوار ملک تکوین شد سلیل پاک احمد،
زیب و زین مسند سرمد ابوجعفر محمد، باقر علم نبییّن شد محیط علم ربّانی، مدار فیض سبحانی که در ذات و معانی ثانی عقل
نخستین شد حقایق گو، دقایق جو، رقایق جو، شقایق بو سراج راه حق، کز او رواج دین و آیین شد مرارت ها چشید آن شاه خوبان
از بنی مروان مگر آن تلخ کامی بهر زهر کین به تمرین شد عجب نبود گر از آن اخگر سوزان سراپا سوخت چه او را شاهد بزم
صفحه ۱۰۱ از ۱۱۵
حقیقت شمع بالین شد برای یکّه تاز عرصه میدان جانبازان ز جور کینه مروانیان اسب اجل زین شد (غروی اصفهانی)
برگرفته از کتاب دانستنیهای باقر العلوم (ع)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


+ هفت = 12