احادیث و سخنان, نقش تربیتی و ارشادی

مناظره امام باقر با نافع بن ازرق

جالب این که امام باقر علیه السلام با «نافع بن ازرق» (پدر عبدالله که در مناظرهی قبل ذکر شد) یکی از روسای خوارج نیز مناظرهای در این راستا داشت، به او فرمود: وقتی که به این خوارج می گویی چرا دوری از امیرمومنان علی علیه السلام را روا دانستهاید؟ می گویند: «علی علیه السلام در دین خدا به حکمیت تن در داد، با او مخالفت کردیم و او خون نیاکان و هم مسلکان ما را ریخت.» به آنها بگو، خداوند در قرآن دستور داده که دو نفر را در اصلاح بین دو خاندان در مورد اختلاف زناشویی، حکم و داور قرار دهید. (فابعثوا حکما من اهله و حکما من اهلها) [۵۴] و رسول خدا در ماجرای کارشکنی یهود بنی قریظه، «سعد بن معاذ» را حکم قرار داد، و داوری او را پذیرفت، آیا نمیدانید که امیرمومنان علی علیه السلام در ماجرای حکمین (ابوموسی و عمروعاص) به آنها فرمان داد که مطابق قرآن حکم کنند، و شرط کرد که داوری بر خلاف قرآن، رد می شود، خوارج چگونه می توانند جواز تعیین چنین حکمیت را با این شرط که خلاف قرآن نباشد، انکار کنند؟!
نافع بن ازرق آن چنان تحت تاثیر بیان منطقی امام باقر علیه السلام قرار گرفت که گفت: «سوگند به خدا، این سخنی است که هرگز گوشم آن را نشنیده و به فکرم خطور نکرده است، و این سخن به خواست خدا، حق است.» [۵۵].
[صفحه ۶۱]
برگرفته از کتاب نگاهی بر زندگی امام باقر علیه السلام نوشته: محمد محمدی اشتهاردی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


4 − چهار =