احادیث اعتقادی

موقعیّت و منزلت ائمّه علیهم السلام از دیدگاه امام باقر علیه السلام

روزی امام محمّد باقر صلوات اللّه و سلامه علیه در جمع عدّهای از دوستان و اصحاب خود فرمود: من در حیرت و تعجّب هستم از
کسانی که ولایت ما را پذیرفتهاند و امامت و خلافت ما را قبول کردهاند و معتقد هستند که دستورات ما در تمام امور واجب و
همانند دستورات الهی لازم الا جراء می باشد؛ ولی در مرحله عمل سست و ضعیف هستند. و عقیده آن ها نسبت به عمل – در همه
جوانب معنوی و مادّی – ضعیف است و حقوق ما را رعایت نمی کنند و کردار و اعمال خویش را توجیه می نمایند. و فکر می کنند
که ما از زندگی و از افکار و عقائد آن ها بی اطّلاع می باشیم. آیا چنین افرادی گمان بردهاند که خداوند، طاعت عدّهای از
بندگانش را بر دیگران واجب و لازم گردانیده است؟! و این عدّه نسبت به حوادث و رخ دادهای آسمان و زمین بی اطّلاع و ناآگاه
هستند؛ و فکر می کنند که خداوند سبحان علوم و دانش خود را نسبت به ایشان دریغ و مضایقه نموده است. و ایشان بر این عقیده
صفحه ۸۰ از ۱۱۵
هستند که ما اهل بیت از آن بی اطّلاع هستیم!! در این هنگام، یکی از افراد حاضر در مجلس به نام حمران، گفت: یا ابن رسول اللّه!
آیا آنچه امیرالمؤمنین علی و نیز دو فرزندش حسن و حسین علیهم السلام انجام دادند و آنچه که بر سرشان آمد، همه آن ها اراده و
خواست خداوند متعال بود؟! امام محمّد باقر علیه السلام در پاسخ او اظهار داشت: چنانچه آن ها از خداوند متعال درخواست می
نمودند، دعایشان مستجاب می گردید و خداوند ظلم طاغوتیان را برطرف می ساخت عُمْر و حکومت ظالمان پایان می یافت. ولیکن
آنچه ظلم و ستم بر آن ها وارد شد، نه به جهت گناه و معصیت ایشان بود بلکه به جهت مصالح و حکمت های دیگری بود – که
انسان های عادّی از درک آن ناآگاه و عاجزند -. و ما – اهل بیت عصمت و طهارت و بلکه همه افراد – باید تابع مصالح و مقدّرات
( الهی باشیم. ( ۲۰
برگرفته از کتاب دانستنیهای باقر العلوم (ع)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


2 × = دو