اخلاق و فضائل

نزول فرشتگان بر اهل بیت

در زیارت جامعه کبیره خطاب به عترت این گونه سخن میگوییم: السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و موضع الرسالة و مختلف الملائکة و مهبط الوحی [۱] «درود خدا بر شما اهل بیت پیامبر، جایگاه رسالت و پیامرسانی و محل رفت و آمد فرشتگان و جایگاه نزول وحی».
عترت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم مهبط وحی و جایگاه آمد و رفت فرشتگان میباشد. فرشتگان الهی هماره بر آنان فرود میآیند و آنان را با معارف و اندیشههای وحیانی آشنا میکنند. آنان را از گذشته و آینده اطلاعرسانی مینمایند. عترت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم تجلیگاه فرشتگان علم و دانش به ویژه جبرئیل امین میباشند.
گرچه با رحلت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم وحی رسالی به پایان پذیرفت؛ لیکن وحی معارف و اطلاع رسانی از گذشته و آینده هستی هیچ گاه پایانپذیر نیست. هماره انسانهای برگزیده خدا بر روی زمین هستند که محور دانشهای غیبی میباشند. به همین خاطر فاطمه (س) که از زمره عترت میباشد، «محدثه» و هم سخن فرشتگان است. به همین خاطر امامان معصوم کعبه آمال فرشتگان هستند. فرشتگان برگزیدهی الهی بر آنان نازل میشوند و به دور آنان طواف میدهند و بر این طواف خویش افتخار میکنند. توجه کنید:
——————————————————————————————————————————————
پی نوشت ها:
[۱] الفقیه، ج ۲، ص ۲۷۰٫
منبع: امام باقر الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما چاپ دوم ۱۳۸۵٫
فرود آمدن انگور و لباس از آسمان
در «مدینه المعاجز از ثاقب المناقب» از لیث بن سعد روایت کرده: در کوه ابوقیس مشغول به دعا بودم و مردی را دیدم که دعا میکرد و در دعای خود میگفت: «بار خدایا! انگور میخواهم به من روی فرما» . بعد ابری آمد و بر او سایه انداخت و بر سرش نزدیک شد، آن مرد دست بلند کرد و از ابر، یک سبد انگور بیرون آورد و در کنارش گذاشت؛ دوباره دست به دعا برداشت و عرض کرد: «بار خدایا! برهنهام مرا بپوشان» . دو مرتبه آن ابر به او نزدیک شد، از آن چیز درهم پیچیدهای بیرون آورد که دو لباس بود. نشست و از انگورها خورد (آن زمان فصل انگور نبود). من به او نزدیک شدم و دست به سبد دراز کردم و چند دانه برداشتم؛ آنگاه به من فرمود: «چه کار میکنی؟» گفتم: من در این انگور شریک هستم. فرمود: «چه طور؟» گفتم: تو دعا کردی و من آمین گفتم، دعا کننده و آمینگو، هردو شریک هستند. فرمود: «بنشین و بخور» . وقتی به اندازهی کافی خوردیم؛ سبد به جای خود برگشت. او دو لباس را به من داد، گفتم: من به لباس احتیاج ندارم. فرمود: رو برگردان تا من لباس بپوشم؛ یکی از آن لباسها را [ازار] و دیگری را [ردا] کرد. لباسی را که قبلا بر تن داشت به دست گرفت و به راه افتادیم بعد از مدتی که به صفا نزدیک شدیم، جماعتی به استقبالش آمدند؛ او آن لباس را که در دست داشت، به کسی داد. من از کسی سوال کردم که او کیست؟ گفت: فرزند رسولخدا (صلی الله علیه و اله)، ابوجعفر محمد بن علی بن الحسین (علیهالسلام) است.
——————————————————————————————————————————————
منبع: سیره و زندگانی حضرت امام محمد باقر؛ لطیف راشدی-محمدرضا راشدی؛ لاهوتیان چاپ اول ۱۳۸۷٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام باقر علیه السلام

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


4 − چهار =