احادیث و سخنان

یاد امام باقر از حضرت مهدی

امام باقر علیه السلام از حضرت مهدی قائم آل محمد صلی الله علیه و آله، بسیار یاد می کرد و به خصوص دربارهی یاران نیرومند و از ویژگیهای آنها سخن می گفت و با شکافتن و توضیح مطالب در این راستا، راه و روش انتظار و زمینهسازی برای نهضت جهانی حضرت مهدی علیه السلام را به شاگردان می آموخت و به آنها امید می بخشید و روحیه آنها را بالا می برد. در اینجا نظر شما را به چند سخن در این رابطه، از آن بزرگوار جلب می کنم:
۱- ابن عقده می گوید: در سفری از عراق به حجاز، وارد مدینه شدم و به سوی خانهی امام باقر علیه السلام رفتم تا با آن حضرت ملاقات کنم، وقتی به در خانه ی آن حضرت رسیدم، دیدم استر آن حضرت زین کرده در کنار در آماده شده. در کنار در نشستم، ناگاه دیدم امام باقر علیه السلام از خانه بیرون آمد و سوار بر استر شد که به جایی برود، به پیش رفتم و سلام کردم، از استر پیاده شد و به من توجه کرد و فرمود:
«اهل کجا هستی؟»
گفتم: اهل عراق.
[صفحه ۱۳۷]
فرمود: کدام نقطه؟
گفتم: کوفه
فرمود: همراهانت از کوفه تا اینجا چه کسانی بودند؟
گفتم: گروهی از مرجئه [۱۵۱].
فرمود: وای بر مرجئه، آن هنگام که قائم ما قیام کند، آنها به چه کسی پناه می برند؟
گفتم: آنها معتقدند که اگر قائم (عج) ظهور کند ما و شما در پرتو عدالت او یکسان هستیم.
فرمود: اگر توبهی حقیقی کنند، خداوند توبهپذیر است … و اگر اظهار عقیدهی (باطل) خود کنند، خداوند خون آنها را می ریزد. سپس فرمود: سوگند به خداوندی که جانم در دست او است، حضرت قائم (عج) گردن آنها (مرجئه) را می زند …
گفتم: آنها می گویند هر گاه قائم (عج) ظهور کرد، خداوند کار او را بدون خونریزی و بیآنکه به اندازهی یک ظرف خونگیری، خون ریخته شود، سامان می بخشد.
در این هنگام امام باقر علیه السلام فرمود:
کلا والذی نفسی بیده حتی نمسح و انتم العرق و العلق، و اوما بیده الی جبهته:
«سوگند به خداوندی که جانم در دست او است، چنین نیست
[صفحه ۱۳۸]
مگر این که ما و شما عرق بریزیم و خونها ریخته شود. در این هنگام امام با دست به پیشانی اشاره کرد.» [۱۵۲].
در روایت دیگری آمده که ابن عقده گفت: آنها (مرجئه) می گویند وقتی که حضرت مهدی (عج) قیام کرد، کارها به طور طبیعی و عادی سامان می یابد و به اندازهی شاخ خونگیری، خونریزی نمیشود. امام باقر علیه السلام در پاسخ فرمود: «سوگند به خدا چنین نیست. اگر چنین چیزی ممکن بود، در مورد پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله انجام می شد در صورتی که دندان آن حضرت در جهاد با دشمن خون افتاد و پیشانیش شکست. سوگند به خدا قیام قائم (عج) تمام نمیشود، مگر این که در میان جنگ عرق بریزیم و خونها بریزد، پس دست بر پیشانی مبارکش مالید.» [۱۵۳].
اشاره به این که حکومت جهانی حضرت مهدی علیه السلام با جهاد، مبارزه، شهادتطلبی، رنج و زحمت، سامان می یابد، نیاز به نیروهای آماده و پر توان و زمینهسازیهای حساب شده دارد.
۲- از این رو همان حضرت، در عبارت دیگری فرمود:
انه لو قد کان ذلک اعطی الرجل منکم قوه اربعین رجلا، و جعلت قلوبکم کزبر الحدید، لو قذف بها الجبال لقلعتها و انتم قوام الارض و خزانها:
«همانا اگر قیام قائم علیه السلام پدیدار شود، هر یک از شما به اندازهی
[صفحه ۱۳۹]
چهل مرد نیرو می یابد و دلهای شما همچون پارههای آهن شود که اگر آن پارهها را به کوهها بزنند آنها را از جا بر می کنند، آنگاه شما حاکمان زمین می شوید و خزانهدار آن خواهید شد.» [۱۵۴].
۳- نیز فرمود: «خوشا به سعادت کسی که ظهور قائم (عج) را درک کند و از یارانش شود. وای به حال کسی که در صف مخالفانش قرار گیرد و با او مخالفت نماید، او دارای فرمان جدید، سنت جدید و دادگاه جدید است و برخوردش با افراد عرب بسیار سخت است و مخالفان را خواهد کشت و همهی امور را تحت رهبری های مستقیم خود انجام می دهد و در راه اجرای فرمان خدا از ملامت هیچ ملامت گری نمیهراسد.» [۱۵۵].
۴- نیز فرمود: «گویی قائم (عج) را در نجف کوفه می نگرم که همراه پنج هزار نفر از فرشتگان وارد سرزمین نجف شده، جبرئیل در جانب راست او و میکائیل در جانب چپش و مومنان در پیشاپیش او هستند و او لشگر هایش را از هم جدا نموده و به سوی شهرها اعزام می نماید.» [۱۵۶].
برگرفته از کتاب نگاهی به زندگی امام باقر علیه السلام نوشته آقای محمد محمدی اشتهاردی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


+ 6 = هفت